2026ko otsailak 27
Bilbao
Euskadin 370.000 heldu baino gehiago bizi ziren egunero mina zutela. Errealitate hori ikusita, Euskadiko Fisioterapeuten Elkargo Ofizialak eta Deustuko Unibertsitateak Minaren eta Neurozientziaren Diziplinarteko I. Jardunaldiak egin zituzten otsailaren 27an eta 28an. Topaketak osasun-profesionalak bildu zituen, ezagutza partekatzeko eta min iraunkorra prebenitzeko, ebaluatzeko eta tratatzeko modua hobetzeko.
Euskadin, helduen % 25 bizi dira egoera horretan, eta hainbat adituren hitzetan “epidemia isila” da. Batez besteko iraupena zortzi urtetik gorakoa da, eta bereziki eragiten die 35 eta 54 urte arteko pertsonei, lan-jarduerako eta familia-ardurako aroan bete-betean dauden garaian. Eragina esparru klinikotik harago doa: eragindako pertsonen % 38,2k lan-baja behar izan dute azken urtean (5 hilabeteko iraupenekoa gutxi gorabehera) eta % 61,4k loaren alterazioak pairatzen dituzte. Osasun- eta gizarte-karga horrek gero eta erronka handiagoa dakar lehen mailako arretarako; izan ere, mina kontsultara joateko arrazoi ohikoenetako bat da.
Heltzeko moduan aldaketa sustatzeko topaketa
Jardunaldiak min kronikoari heltzeko modua eguneratzeko bokaziotik jaio dira, ikuspegi integratzaileagoa eta ebidentzia zientifikoan oinarritutakoa lortzeko. Egungo ikerketak egiaztatu du ez diola beti erantzuten egiturazko lesio bati soilik, baizik eta haren bilakaeran faktore biologikoek, psikologikoek eta sozialek esku hartzen dutela, eta faktore horiek pazientearen esperientzian eta tratamenduari emandako erantzunean eragiten dutela.
Testuinguru horretan, topaketak honako hauen aldeko apustua egiten du: diziplinarteko koordinazioa indartzea, laguntza-zatiketa murriztea eta neurozientziako aurrerapenak eguneroko praktika klinikora eramatea, erabaki terapeutiko oinarrituagoak eta pertsona bakoitzari egokituagoak lortzeko.
Pazienteari aplikatutako ikerketa
Hizlarien artean, Xabat Casado nabarmendu zen; fisioterapeuta, irakaslea eta Deustuko Unibertsitateko ikertzailea zen, Deusto Physical TherapIker ikertaldeko kidea eta bi hamarkada baino gehiagoko esperientzia klinikoa zuen min muskulueskeletikoan. Bere lana minaren profilak identifikatzen eta fisioterapia naturala bezalako tratamenduei nola erantzuten dieten aztertzen oinarritu zen, esku-hartzeak pertsonalizatzeko eta osasun-emaitzak optimizatzeko xedearekin.
“Badakigu diagnostiko berdina jasotzen duten paziente guztiek ez dutela bilakaera berdina. Minaren ezaugarri indibidualak hobeto ezagutzeak aukera ematen digu erabaki zehatzagoak hartu eta tratamendu eraginkorragoak emateko”, azaldu zuen Casadok. Bere partaidetzak jardunaldien izaera praktikoa indartu zuen; izan ere, ikerketa eta laguntza-praktika konektatzera zuzendu ziren.
Bi egunetan zehar, programak arrazoitze klinikoa indartzera eta min iraunkorrari heltzeko modua eguneratzera zuzendutako hitzaldiak, mahai-inguruak eta tailer praktikoak konbinatu zituen. Topaketak zenbait osasun-arlotako (medikuntza, fisioterapia, erizaintza, psikologia eta lehen mailako arreta) profesionalak bildu zituen, neurozientziako, osasun mentaleko eta errehabilitazioko espezialistekin batera, tresnak partekatzeko, esperientziak kontrastatzeko eta arreta koordinatuago eta eraginkorrago baterantz aurrera egiteko xedeekin.
Euskadiko lau heldutik bat minduta bizi zen testuinguru hartan, horri heltzeko modua hobetzeak ez zekarren soilik sintomak arintzea, baizik eta bizi-kalitatea, autonomia eta gizarte-partaidetza ere zaintzea.
